Pranayam Kavitha by Madhusoodanan Nair
പ്രണയം… അനാദിയാം അഗ്നിനാളം…
പ്രണയം അനാദിയാം അഗ്നിനാളം
ആദി പ്രകൃതിയും പുരുഷനും ധ്യാനിച്ചുണര്ന്നപ്പോള്
പ്രണവമായ് പൂവിട്ടൊരു അമൃത ലാവണ്യം
ആത്മാവിലാത്മാവ് പകരുന്ന പുണ്യം
പ്രണയം…!
തമസ്സിനെ പൂനിലാവാക്കും
നീരാര്ദ്രമാം തപസ്സിനെ താരുണ്യമാക്കും
താരങ്ങളായ് സ്വപ്നരാഗങ്ങളായ്
ഋതുതാളങ്ങളാല് ആത്മദാനങ്ങളാല്
അനന്തതയെ പോലും മധുമയമാക്കുമ്പോള്
പ്രണയം അമൃതമാകുന്നു…
പ്രപഞ്ചം മനോജ്ഞാമാകുന്നു…
പ്രണയം…!
ഇന്ദ്രിയദാഹങ്ങള് ഫണമുയര്ത്തുമ്പോള്
അന്ധമാം മോഹങ്ങള് നിഴല് വിരിക്കുമ്പോള്
പ്രണവം ചിലമ്പുന്നു പാപം ജ്വലിക്കുന്നു
ഹൃദയങ്ങള് വേര്പിരിയുന്നു…
വഴിയിലീ കാലമുപേക്ഷിച്ച വാക്കുപോല്
പ്രണയം അനാഥമാകുന്നു…
പ്രപഞ്ചം അശാന്തമാകുന്നു…
പ്രണയം… അനാഥമാകുന്നു…
പ്രപഞ്ചം… അശാന്തമാകുന്നു…